ca904c04

Ivo's Blog | 05

Fri, 16 May 2025 16:13:49 GMT

Tegenover Liefde staat Angst. Angst en ego gaan hand in hand.

In theorie weten we misschien best veel. Voorgaande blogs zijn besteed aan bewustzijn en het NU-moment. Waar gaat het nu om? Het NU-moment en het bewustzijn staan weliswaar met elkaar in verbinding maar het doel daarvan is niet altijd bekend. Ook het ego is besproken. Even ter herinnering: het ego is de feitelijke dwarsligger in ons bestaan. Het is een niet-natuurlijk element dat ons voortdurend op het verkeerde spoor probeert te zetten en te houden. Dat kan door onze daden, ons manier van doen, door onze gedachten enz. In feite is ons bestaan hier ego want het is strijdig met ons werkelijke ik, het bewustzijn. Immers wij zijn ons bewustzijn. Het bewustzijn is ons zelf.

Het boek ‘Een Cursus in Wonderen’ (De Cursus) leert ons dat er uitsluitend twee basisemoties bestaan en dat zijn Liefde en Angst. Ik behandel dat uitvoerig in mijn boek Relativitijd’. Het gaat om een zuiver spiritueel boek dat echter volledige aansluiting vindt bij wetenschappelijke feiten zoals bijvoorbeeld de kwantumfysica. Daarop wordt hier niet ingegaan.

Liefde staat voor onvoorwaardelijke liefde, dus onvergelijkbaar met de ons bekende verliefdheid. Die kan zelfs duidelijke ego-elementen bevatten. Onvoorwaardelijk wil zeggen dat geen enkele tegenprestatie wordt gevraagd of verlangd. Integendeel, daar gaat het helemaal niet om. Een tegenprestatie, groot of klein, zou dan immers ook een egogebeuren zijn.

Angst is in feite alles wat niet Liefde is. En wat staat er tegenover Liefde? Ego. Angst en ego gaan hand in hand. De Cursus leert ons dat al onze angsten ten diepste zijn gerelateerd aan onze angst voor de dood. Die zou je kunnen zien als een soort natuurlijke angst. Dit is echter wel een doordenker. Lang niet bij alle ervaren angst speelt de dood als angstobject een rol. Toch wordt dit zo genoemd en bij nader inzien is dat niet onlogisch. Immers als de angst voor de dood niet zou bestaan waar ben je dan eigenlijk nog bang voor?

Terug naar de relatie NU-moment en Bewustzijn. Als je van nature Liefde bent en ego/angst geen daadwerkelijke basis hebben dan is datgene wat je zoekt in jouw bewustzijn dus Liefde. Hoe moet je bijvoorbeeld omgaan met bepaalde situaties? Dat kunnen alledaagse situaties zijn maar er kan ook gedacht worden aan meer complexiteit. Paniek kan toeslaan. Dan is het juist heel goed om rust te bewaren, dat is overigens ook bekend. Maar juist vanuit die positie van rust kom je in het NU-moment en besef je wat de beste handelwijze onder die omstandigheden is. Handel je daarnaar dan bekruipt jou naderhand niet een gevoel van spijt. Je blijft achter jezelf staan. Handel je desalniettemin niet conform de ingeving van het bewustzijn dan zal een gevoel van spijt ontstaan. Je hebt, anders gezegd, niet naar jezelf geluisterd. Deze kreet is herkenbaar. ‘Luister goed naar jezelf’. Dit wordt vaak gezegd als aanmoediging om correct te handelen.

Je zou kunnen zeggen dat er zo een cirkel rond is. Vanuit jezelf passeer je het ego. Daardoor neem je beslissingen die bij jou passen en niet zullen worden betreurd door jou. Ingewikkeld? Ja, zeker op het eerste gezicht.

Ivo's Blog | 04

Fri, 16 May 2025 16:12:06 GMT

Hij deed deze ervaring dus op tijdens zijn ruimtereis.

Over bewustzijn gesproken, gemakkelijker gezegd dan gedaan. In mijn vorige blogs ben ik al ruim ingegaan op het fenomeen bewustzijn. Er is geschreven over de vraag waar het wel zou zitten en waar het niet zou zitten. Er valt diepgaand te discussiëren over het punt wat het nou echt is. De spirituele saus erover geeft de nodige diepgang. Hoe dan ook, er is een zekere vaagheid in het begrip. Nogmaals, hiervoor al vermeld. Natuurlijk valt er aanzienlijk meer over te vertellen. Hier wordt het onderwerp slechts licht aangestipt.

Wellicht is de essentie van het bewustzijn in de spirituele zin van het woord dat het bovenal eenheid aangeeft. Alles is één en dat is het bewustzijn. Alles komt voort uit diezelfde bron en dat mag je noemen zoals je wilt. De bron is grenzeloos, tijd en ruimte bestaan niet. Tijd en ruimte zijn wereldse zaken die niet in de eeuwigheid spelen want eeuwigheid is waarover we hier spreken.

Inmiddels is wetenschappelijk vastgesteld dat wij worden omgeven door een immens energieveld. Dit veld vormt de basis van ons bestaan hier. Ik wijs hier nog even op de tekst in mijn boek Relativitijd’ : Toen de astronaut Edgar Mitchell zijn ruimtereis met de Apollo 14 maakte , ervoer hij de eenheidsgedachte in sterke mate. Wetenschapsjournaliste Lynne McTaggert (1951) citeert Mitchell in haar boek ‘Het Veld’: Er leek een gigantisch krachtveld te bestaan dat alle mensen, met hun intenties en gedachten, met elkaar en met dierlijke of onbezielde vorm van alle materie van alle tijden verbond’. Hij deed deze ervaring dus op tijdens zijn ruimtereis. Zijn medeastronauten hadden deze ervaring niet. Het veranderde het leven van Mitchell aanzienlijk.

Dit wetende is het niet verwonderlijk dat wij vanuit rustpositie contact kunnen leggen met dit veld, ons bewustzijn. Wij zijn het immers!

Nog een citaat dat ook vermeld staat in mijn boek. Het is een gedicht van Hans van Dam, gepubliceerd in het Boeddhistisch Dagblad, 9 juli 2019 met de titel: Wat is de Kosmische Grap?:

Om maar meteen met de poort in huis te vallen: de zoeker is het gezochte. Dat is de Kosmische Grap. Jazeker, dat is hem al. Hoor ik daar iemand lachen? Weet je wat, ik vertel hem nog een keer.

De zoeker is het gezochte.

Nee, ik hoor nog niemand lachen. Kennelijk is dit zo’n grap die je moet uitleggen. Dat zijn meestal niet de beste grappen. Kan ik ook niet helpen, ik heb hem niet zelf bedacht. Even uitleggen dan. Wie of wat denk jij dat je bent? Het idee achter de Kosmische Grap is dat er maar één substantie is in deze wereld: Bewustzijn.

Er is maar één essentie: Bewustzijn.

Er is maar één object: Bewustzijn.

Er is maar één subject: Bewustzijn.

Er is ook maar één zelf: Bewustzijn.

De substantie is de essentie is het object is het subject is het zelf: Bewustzijn (...)

Ivo's Blog | 03

Fri, 16 May 2025 16:08:58 GMT

Het denken geeft dus ruimte.

Het denken geeft dus mogelijkheden. Je kunt beslissingen nemen, meningen vormen, wensen formuleren, anderen beoordelen, je wel of niet goed voelen, jaloers zijn enz. Die mogelijkheden kunnen we benutten, zowel positief als negatief. Dit weten we allemaal, geen punt dus. Maar realiseren wij ons dan wel dat we ons op deze manier kunnen afscheiden van anderen? Dat wij een IK kunnen vormen, die in strijd is met het bewustzijn? Het bewustzijn betekent eenheid en de IK-gedachte is het tegendeel. EGO.

We denken in woorden en we spreken in woorden. We zijn niet anders gewend, bovendien hoe zou dat anders moeten? Gedachten in woorden worden dus woorden in woorden. Duidelijk. Toch zijn er ook andere communicatiemogelijkheden. De Intuïtie bijvoorbeeld. Je voelt iets aan en de ander doet hetzelfde. Er zijn bekende alledaagse voorbeelden van. Denk aan het moment dat je iemand wilde bellen die dan precies op dat moment jou belt. Toeval of niet? Velen vinden dat leuk maar ook gewoon toevallig. Best denkbaar natuurlijk. Kan je woordeloos communiceren met huisdieren? Een hond zal jou vaak begrijpen althans begrip tonen. Dan gaat het vanzelfsprekend niet om ingewikkelde kwesties maar om alledaagse dingen. Voor de hond en voor jou.

Toch zijn er spirituele teksten die aangeven dat juist de ruimte tussen woorden de ruimte is die de waarheid vormt. Daar worden gedachten gevormd en niet tijdens het uitspreken daarvan. Woorden zijn symbolen en zijn het resultaat van die gedachten. Dus wat is er echt? De gedachten die gevormd worden door de ruimte tussen de woorden. Als je wat tijd laat vallen tussen de woorden en zinnen die je in een gesprek gebruikt dan geef je niet alleen jezelf de ruimte maar ook jouw gesprekspartner, die dan al heel vaak aanvoelt wat er komen gaat. Ook hier dus weer het eigen gebruik van de ruimte ertussen. Dat eigen gebruik kan ervan worden gemaakt door het gebruik van het bewustzijn. Wellicht is dit alles erg ingewikkeld. Toch echt de moeite van de aandacht waard.

In mijn boek Relativitijd geef ik de nodige aandacht aan de zogenoemde Bijna-Dood-Ervaringen. Deze zijn sowieso buitengewoon interessant om te bestuderen, ze zijn vanuit onze optiek gezien heel bijzonder. Ik ga hier niet op die ervaringen in. Daar is deze blog niet voor. Maar in het kader van het bovenstaande is het volgende wel van belang om te vermelden omdat het er uitstekend op aansluit en ook een mogelijke verklaring geeft. Tijdens de Bijna-Dood-Ervaringen is een van de opvallende veranderingen t.o.v. ons bestaan hier dat in die dimensie niet wordt gesproken. Er is geen taal maar wel wordt communicatie begrepen. Men verstaat elkaar dus zonder woorden!

Als we deze laatste ervaring leggen naast het bovenvermelde dat juist in de ruimte tussen de woorden en de zinnen de daadwerkelijke gedachtegang ligt dan wordt het allemaal wat begrijpelijker. Je kunt je afvragen hoe dat komt. Dat kan verklaard worden door het bewustzijn. Daar immers vindt alles plaats en worden meningen gevormd middels ingevingen. En waarom zou die communicatie dan zo soepel verlopen? Dat komt omdat wij uiteindelijk allemaal één zijn.

Ivo's Blog | 02

Fri, 16 May 2025 16:06:56 GMT

De invloed van het ego is enorm.

Je raakt steeds verder van jezelf vervreemd onder invloed van het ego.

Ga ervan uit dat wij denken en andere levende wezens, dieren, niet. Ga ervan uit dat uiteindelijk het bewustzijn het sturende element is, dat we dankzij het bewustzijn in staat zijn te overleven, net als bij dieren. Dan blijft de vraag: waartoe leidt ons denken? Er zijn dan meerdere mogelijkheden. Door het denken maken wij o.a. een beeld van onszelf, een concept, dat wij in de loop van de jaren opbouwen en verder cultiveren. Is dat wie of wat wij zijn? Nee dat is een zelfbeeld dat hooguit voor jou persoonlijk geldt en door een ander op afstand wordt gezien en wordt voorzien van het nodige commentaar. De ander is daar namelijk ofwel positief ofwel negatief over. De middenweg bestaat natuurlijk ook. Hoe dan ook, er wordt gevormd door jou en beoordeeld door de ander en dat staat los van wat? Van het bewustzijn! Het is alleen maar denken zonder het bewustzijn te raadplegen, het is ego!

Wat hier kort maar krachtig wordt aangegeven is gecompliceerd. Het zou behulpzaam kunnen zijn als we ons meer gaan realiseren wie of wat we eigenlijk zijn. Dat klinkt vreemd als je het zo leest. Je bent immers….(vul maar in). Toch is dat wat je denkt dat je bent niet echt wie je bent. Kijk naar pasgeborenen. Zij zijn immers ook. Er zit echter nog geen etiket op. Ze hebben nog geen eigen profiel behalve dan een naam en een sociale omgeving waarin ze terecht zijn gekomen. Verder niets. Wanneer ben je dan meer of is dit eigenlijk wie je bent? Je wordt meer door ontwikkeling, opleiding, ervaring, het benutten van je capaciteiten enz. Was je in een andere omgeving geboren dan zouden die ontwikkelingsfactoren anders zijn geweest, dan was je dus als het ware iemand anders. Dat is logisch gedacht en zo gaat het toch ook? Je kent de kreet: ‘wie voor een dubbeltje is geboren wordt nooit een kwartje’. Daarmee worden verschillen aangeduid die wij als natuurlijk en vanzelfsprekend ervaren. Toch is die pasgeboren baby in de ene situatie niet anders dan in de andere. Dat verandert pas als er verdere ontwikkelingen komen die weer omgevingsafhankelijk zijn. Is dat dan wie je bent? Dat is toch vreemd.

Het woord ego viel al. Hierover schreef ik uitvoerig in mijn boek Relativitijd. De invloed van het ego is enorm. Je raakt steeds verder van jezelf vervreemd onder invloed van het ego. Dat ego speelt bij iedereen een rol, dus ook bij diegenen die jou opvoeden, opleiden, ervaringen laten opdoen enz. Ego als gevolg van ego dus. Hoe maak je je daarvan los? Allereerst door het je te realiseren. Misschien in het begin niet gemakkelijk maar al doende leert men. Zet het verleden opzij, zand erover en kijk niet naar de toekomst, die immers alleen in jouw verbeelding bestaat. Wat blijft over? Niets anders dan Nu! Nu en op geen ander moment ben jij in staat om te bedenken wie je bent. Vergelijk dit nu eens met die baby. Die heeft geen weet van verleden of toekomst, leeft gewoon, is zichzelf.

Ivo's Blog | 01

Fri, 16 May 2025 16:03:01 GMT

Het bewustzijn zelf wordt vaak genoemd maar ook het onderbewustzijn waarmee dan meestal hetzelfde wordt bedoeld.

Weet je dat wij mensen de enige ‘diersoort’ zijn die kunnen denken dat ze denken? Wat bedoel ik? Jij en ik zijn in staat om ons te realiseren dat we denken. Andere levende wezens kunnen dat niet. Daarom is het zo interessant om die gade te slaan. Wat beweegt bijvoorbeeld dieren? Kijk naar onze huisdieren bijvoorbeeld. Waarom doen ze wat ze doen? Een hond herkent een hond maar de hond is nooit geleerd dat een hond een hond is. Toch weet hij dat! Een hond en een poes kan je niet zomaar bij elkaar zetten. Vaak is er een natuurlijke agressie. Waar komt die vandaan? Poes en hond weten dat zelf heus niet.

Waarom kunnen wij onszelf zo waarnemen? Dat komt vanuit ons bewustzijn dat boven het denken staat. Ons bewustzijn informeert ons dus dat we denken. Door dieren wordt niet of nauwelijks iets gedacht, het is puur handelen. En waar komt dat directe handelen vandaan? Ja, dat komt uit het bewustzijn! Het is daarom zo interessant om dat gedrag van dieren te observeren. Kijk er eens rustig naar en zie het niet als iets dat afgezonderd is van ons. Noem het gerust instinct maar realiseer je dan wel dat dat een ander woord is voor hetzelfde.

Het bewustzijn is best omstreden. Maar het is wel een begrip. Wij hebben het er dikwijls over. Het bewustzijn zelf wordt vaak genoemd maar ook het onderbewustzijn waarmee dan meestal hetzelfde wordt bedoeld. ‘Hij is buiten bewustzijn’ duidt op afwezigheid, hij of zij doet niet mee. Dat kan kortere of langere tijd duren. Wat vooral omstreden is is de vraag waar ons bewustzijn dan zou zitten. Dan wordt het moeilijk toch? Veel, misschien (nog) wel de meeste, wetenschappers zeggen dat het bewustzijn door de hersenen is gecreëerd. Dan zit het bewustzijn in de mens. Probleem is echter dat de plaats van dat bewustzijn tot nu toe niet is gevonden. De verwachting is dan dat dat heus nog zal gaan gebeuren. Anderen bestrijden dat. Hele studies zijn ernaar gedaan en wat is gebleken? Het bewustzijn zit niet in de hersenen of elders in het lichaam. Het zit er buiten en het wordt non-lokaal genoemd. Het gaat verder: het bewustzijn is één. Wat wordt daarmee bedoeld? Eigenlijk zoals het is gezegd: er is één bewustzijn. Sterker nog, het is een centraal bewustzijn, waarvan een ieder, dus wij allemaal, deel uitmaken. Hiervoor bestaan serieuze aanwijzingen die zo sterk zijn dat ze als bewijs zouden kunnen worden gezien. Dat is geen bewijs in de juridische zin van het woord, dan zou het allang algemeen geaccepteerd zijn. Nee niet in die betekenis. Moet dat dan ook? Waarom zou dat moeten? Nou omdat wij zelf hebben bepaald wanneer iets is bewezen of niet. Niets anders! Voorlopig echter zijn er veel meer serieuze aanwijzingen dat het bewustzijn non-lokaal is en een eenheid vormt dan dat er serieuze aanwijzingen zijn dat het bewustzijn wordt gevormd door de hersenen en in het lichaam zou zijn.

In het dilemma kan het nemen van afstand, ofwel abstractie, uitkomst bieden. M.a.w. is het wel zo vreemd als wij denken of zou het mogelijk zijn? Weeg het eens af!